Nawet cień przyjaciela wystarczy, aby uczynić człowieka szczęśliwym. Menander (ok. 342 - ok. 291 p. n. e)
Więź duchowa jest o wiele cenniejsza od bliskości fizycznej. Mikołaj Kopernik
Każdy umiera w samotności. Hans Fallada (właść. Rudolf Ditzen, 1893 - 1947)
Kto nie ma miedzi, niech doma siedzi.
Królowie mają długie ręce. Owidiusz
Non mortem timemus, sed cogitationem mortis - nie śmierci się boimy, lecz myśli o śmierci. Seneka
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myślica, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślkepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy, siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, któru kogoś bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. . . A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"
Żyj nadzieją, a smutek wnet ustąpi. Victor Hugo (1802-1885)
Laudamus veteres, sed nostris utimur annis - chwalimy dawne lata, lecz żyjemy w naszych (własnymi latami). (własnymi latami). (własnymi latami)
Ani dnia bez kreski. Apelles
Zanika rękodzieło. Nawet w zbrodni. Stanisław Jerzy Lec (pierw. de Tusch - Letz, 1909-1966)
