Najpiękniejsze, co jest na świecie, to pogodne oblicze. Albert Einstein (1879 - 1955)
Seniores priores - starsi mają pierwszeństwo.
Nie spoufalaj się z sobą! Stanisław Jerzy Lec
Mulieres in Ecclesiis taceant - kobiety mają milczeć w kościele.
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myślica, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślkepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy, siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, któru kogoś bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. . . A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"
Przyjacielowi chwalącemu i nieprzyjacielowi ganiącemu nie należy we wszystko wierzyć. Św. Augustyn (Aurelius Augustianus 354-430)
Więź: I trzask bata konie brata. Fangrat Tadeusz
Kobiety łatwiej przyznają się do błędów niż mężczyźni, dlatego wydaje się, że popełniają ich więcej. Jeane Rouch
I na cóż nam się przyda, że będziemy mieli kiedyś majątek, skoro posiądziemy go wówczas, gdy miną najpiękniejsze lata. Molier
Sumienie jest zegarem, który chodzi zawsze dobrze. Tylko my czasem chodzimy źle. Erich Kastner
Wszystko można nabyć w samotności prócz charakteru. Stendhal