I w którąkolwiek pójdę stronę, wszędzie jesienny chrzęści chrust, a jeszcze nic nie załatwione, i nie odjęte nic od ust. Patrz! Dzikiej róży krzak serdeczny w wichurze zeschły traci liść. Ach! I Sąd jeszcze ostateczny, na który trzeba będzie iść. Jan Lechoń
Jeśli psu pośliźnie się noga, stoi jeszcze na trzech. Owidiusz
Nawet ptak w locie rozpozna skąpca. Talmud
Literatura polska jest jedna. Gdziekolwiek powstanie piękny wiersz w języku Norwida, należy do jej obszaru. Julian Przyboś (1901 - 1970)
Kwiat szczęścia najpiękniej rozkwita, gdy opromienia go światło miłości. A. Różanek
Nie ma rzeczy ulotniejszej niż kształt zewnętrzny, który więdnie i zmienia się niby kwiat polny, kiedy przychodzi jesień. Boecjusz
Ze wszystkich nędz najstraszniejsze ludzkie zapomnienie. Juliusz Słowacki
Nie być kochaną - to nieszczęście, nie być już kochaną - to zniewaga. Monteskiusz
Magna petis - żądasz (zbyt) wielkich rzeczy.
Świat jest teatrem, aktorami ludzie, / Którzy kolejno wchodzą i znikają. William Szekspir (właść. William Shakespeare, 1564 - 1616)
Wiersze ocalają to, co podeptane. W dobie komputerów i techniki objawiają się jako coś ludzkiego, serdecznego, co nie jest zatrute nienawiścią, złością, sporami. Wnoszą ład i harmonię. Odkażają dzisiejszą rzeczywistość. Jan Twardowski
poleca:
