Kto robi z kogoś boga, niech się nie dziwi, gdy spostrzeże, że miał do czynienia tylko z człowiekiem. Michel Quoist
Tylko poprzez współpracę i ścisłe związki emocjonalne z innymi ludźmi, oparte na prawdziwej miłości, tylko przez rozwój osobowości, tożsamości dążenia do spełnienia społecznie akceptowanych celów człowiek może uwolnić się od nieznośnego poczucia samotności, bezsiły, beznadziejności, lęku i zgubienia. z przedmowy tłumacza: Erich Fromm, Wojna w człowieku
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myślica, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślkepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy, siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, któru kogoś bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. . . A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"
Stój twardo przy swoim i bądź wytrwały. Horacy
Każdy, kto nie ma poczucia humoru zdany jest na łaskę i niełaskę otoczenia. William Rotsler
Tak widzę (...) Raptowną, wszechogarniającą pewność, że to my ludzie, ta płynąca znikąd rzeka materii biologicznej że to my stworzyliśmy Boga (...) mozolnie z bólem, z męką naszego Boga, Boga miłosierdzia i dobra, aby czas uchronił przed złem wszechświata, kosmosu (...) Żeby nas uchronił przed nami (...) Bóg przeciw innym Bogom (...) Bóg miłosierdzia. Bóg ludzi. Tadeusz Konwicki "Mała apokalipsa"
Nic wiecznego na świecie, radość się z troską pleni. Jan Kochanowski
Porządność człowieka współżyje z naiwnością. Michał Choromański
Życie jest piękne, gdy żyć się umie, gdy jedno serce drugie rozumie.
Do myślenia potrzebny jest mózg, nie mówiąc już o człowieku. Stanisław Jerzy Lec (pierw. de Tusch - Letz, 1909-1966)
Tysiąc rzeczy posuwa się do przodu, dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć do tyłu, i to jest postęp. Henri Frederic Amiel
poleca:
