Pan Bóg stworzył wieś, a człowiek miasto. Adalberg
Dzielni ludzie zabraniają się smucić, tchórzliwi każą. Seneka Młodszy
Czasami człowiek przytuliłby się nawet do jeża. Jozef Bulatowicz
Kto siebie nie kocha, nie może być kochany. Gabriel Laub
Nawet Bóg nie oprze się pachnącej kobiecie wychodzącej z kąpieli. Nikos Kazantzakis
Anima vilis - podła dusza, nędzna istota.
Człowieka zawsze kusi, by rozczulać się nad sobą i odmalowywać siebie takim, jakim by się chciało być. André Maurois
Bogacz rozdziera szaty, ubogi wychodzi ze skóry.
Calumniare audacter, semper aliquid haeret - szkaluj śmiało, zawsze coś przylgnie.
Jak żyć, co z sobą robić, aby starość uczynić pozytywnym choć dokuczliwym czasem? Uczynić z niego godną pointę? Nie dopuścić do degradacji? I czy jest to w ogóle możliwe? Sądzę - że udaje się tylko wybranym s. 22 Zofia Kucówna - Zdarzenia potoczne
poleca:
