Nie ma grzechu, w którym nie byłoby przewinienia przeciw bliźniemu. Karl Rahner
Pochlebstwo jest fałszywą monetą istniejącą tylko dzięki naszej próżności. Francois Rochefoucauld
Człowiek zupełnie nie tknięty szałem nie wejdzie do świątyni muz. Platon (427-347 p.n.e)
Mężczyźni starzeją się, lecz nigdy nie stają się lepszymi. Oscar Wilde (1856 - 1900)
Smutne to, ale cierpienie jest chyba jedynym niezawodnym sposobem zbudzenia duszy ze snu. Samuel Bellow
Sól i uczucia chronią nas od zepsucia. Jan Sztaudynger
Ze wszystkich stworzeń na świecie jeden tylko człowiek umie się śmiać, choć właśnie on ma do tego najmniej powodów. Ernest Hemingway
Psy szczekają, karawana idzie dalej.
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolniekiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myślica, tak i człek, miłością porażon, nie ma już mocy odlecieć od nóg kochanych. Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślkepy, świata za swoim kochaniem nie widzi. . . Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni kości, ni łowy, siedzieć on gotów, kolana własne dłońmi objąwszy, tak tęskniąc rzewliwie, jako ów, któru kogoś bliskiego postradał. . . Kochanie to choroba, gdyż w nim, jako w chorobie, twarz bileje, oczy wypadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla albo jak w obłąkaniu ze zjeżoną głową chodzi, z miesiącem gada, rad miłe imię na piasku pisze, a gdy mu je wiatr zwieje, tedy powiada "nieszczęście" i ślochać gotów. . . A jednak jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli sceptr, niźli zdrowie, niźli długi wiek?. . . " A ponieważ każdy chętnie by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia. Henryk Sienkiewicz, "Pan Włodyjowski"
Kamieniem (probierskim) złota próbują, a złotem człowieka. Chilion
Bez wielkiej cnoty cierpliwości nie dojrzewa nic co ludzkie. Romano Guardini